Swipe down for English version
Σύρετε για την ελληνική απόδοση
Deutsche Fassung:
Die in ihrem aktuellen Erhaltungszustand knapp 35 cm hohe Statuette ist bis auf den Kopf und kleinere Bestoßungen vollständig erhalten und stellt eine mit langem Chiton und Übergewand bekleidete Lyraspielerin dar. Das große Seiteninstrument hält sie mit der linken Hand hoch am linken Oberkörper, während die rechte, vor den Oberkörper geführte Hand das Plektron hält. Lyraspielerinnen gehören zu den beliebtesten Darstellungsformen von Adorantinnen in der hellenistischen Epoche, treten allerdings bereits in der kypro-archaischen Zeit (7./6. Jh. v.Chr.) auf. Auch in kypro-archaische Zeit datieren die sogenannten Ringtanz-Gruppen – kleinformatige Darstellungen von Tänzerinnen, die sich um eine zentrale Person mit Musikinstrument gruppieren –, von denen in der Ausstellung ebenfalls zwei Exemplare vertreten sind. Diese über die Jahrhunderte sich erstreckende Kontinuität unterstreicht die Bedeutung von Musik und Tanz im Heiligtum, aber wohl auch in der Erziehung und Ausbildung von Mädchen und jungen Frauen.
English version:
The statuette, which in its current state of preservation stands approximately 35 cm high, is largely intact apart from the head and minor chips, and depicts a female lyre player dressed in a long chiton and an overgarment. She holds the large string instrument aloft against the left side of her upper body with her left hand, while her right hand, brought forward in front of her torso, holds the plectrum.
Lyre players are among the most popular representations of female worshippers in the Hellenistic period, although they already appear in the Cypro-Archaic period (7th/6th cent. BCE). Also dating to the Cypro-Archaic period are the so-called ring-dance groups – small-scale depictions of dancers who gather around a central figure with a musical instrument – two examples of which are likewise included in the exhibition.
This continuity spanning several centuries underscores the importance of music and dance within the sanctuary, but also likely in the upbringing and education of girls and young women.
Ελληνική απόδοση:
Το αγαλματίδιο, το οποίο στη σημερινή του κατάσταση διατήρησης έχει ύψος περίπου 35 εκ., είναι σχεδόν ακέραιο, με εξαίρεση την κεφαλή και μικρές φθορές, και απεικονίζει μια λυρίστρια ενδεδυμένη με μακρύ χιτώνα και επενδύτη. Το μεγάλο έγχορδο όργανο το κρατά ψηλά στο αριστερό άνω μέρος του σώματός της με το αριστερό χέρι, ενώ το δεξί, φερόμενο μπροστά από τον κορμό, κρατά το πλήκτρο.
Οι λυρίστριες συγκαταλέγονται μεταξύ των συχνότερων εικονογραφικών τύπων γυναικείων αφιερωτριών κατά την ελληνιστική εποχή, ωστόσο η παρουσία τους μαρτυρείται ήδη από την κυπροαρχαϊκή περίοδο (7ος/6ος αι. π.Χ.). Στην ίδια περίοδο χρονολογούνται και οι λεγόμενες ομάδες «κυκλικού χορού» – μικρόμορφες παραστάσεις χορευτριών που συγκεντρώνονται γύρω από μια κεντρική μορφή με μουσικό όργανο – από τις οποίες δύο παραδείγματα περιλαμβάνονται επίσης στην έκθεση.
Η διαχρονική αυτή παρουσία, που εκτείνεται σε πολλούς αιώνες, υπογραμμίζει τη σημασία της μουσικής και του χορού στο ιερό, αλλά πιθανότατα και στον τομέα της αγωγής και εκπαίδευσης των κοριτσιών και των νεαρών γυναικών.