Swipe down for English version
Σύρετε για την ελληνική απόδοση
Deutsche Fassung:
Der längliche, flache Oberkörper der weiblichen Statuette im faltenlosen Gewand ist nur noch bis zu der Hüfte erhalten. Auf der Brust und an den Seiten sind rote Streifen aufgemalt. Der linke Arm liegt an der Seite des Körpers. Der rechte Arm ist angewinkelt, und die Hand hält eine kleine Schale. Um den Hals trägt die Figur eine Perlenkette mit einem Anhänger in der Mitte. Sie trägt eine flache Kopfbedeckung, die auf der Rückseite wie ein Schleier über die Schultern fällt. Die Ohren sind mit Ohrenkappen bedeckt. Im Gesicht der Figur ist das archaische Lächeln zu erkennen – charakteristisch für ihre Epoche.
Darstellungen weiblicher Figuren sind in dem Heiligtum der Ostakropolis keine Seltenheit. Angefangen mit den flachen, steif wirkenden Figuren der Archaik bis zu den griechisch anmutenden Figuren der hellenistischen Zeit, handelt es sich nahezu ausschließlich um weibliche Statuetten und Statuenfragmente aus Kalkstein oder gebrannten Ton. Dies stellt einen klaren Hinweis auf das Geschlecht der verehrten Gottheit dar, welche demzufolge ebenfalls weiblich gewesen sein muss.
Englisch version:
The elongated, flat torso of the female statuette, which is dressed in a wrinkle-free robe, survives only as far as the hips. Red stripes are painted on the chest and sides. The left arm lies close to the side of the body. The right arm is bent, and the hand holds a small bowl. Around her neck, the figure wears a pearl necklace with a pendant in the centre. She wears a flat headdress that falls over her shoulders at the back like a veil. Her ears are covered with ear caps. On her face, the Archaic smile can be discerned – characteristic of her era.
Depictions of female figures are not uncommon in the sanctuary of the Eastern Acropolis. From the flat, stiff-looking figures of the Archaic period to the Greek-style depictions of the Hellenistic period, a wide variety of almost exclusively female statuettes and statue fragments made of limestone or fired clay were discovered. This is a clear indication of the gender of the venerated deity, which has to be, therefore, a goddess.
Ελληνική απόδοση:
Το επιμήκες, επίπεδο άνω τμήμα του σώματος του γυναικείου αγαλματιδίου σώζεται έως τη μέση. Η μορφή αποδίδεται ενδεδυμένη με ρούχο χωρίς πτυχώσεις, το οποίο φέρει ερυθρές γραμμικές ταινίες στο στήθος και στα πλευρικά τμήματα. Ο αριστερός βραχίονας εφάπτεται στο σώμα, ενώ ο δεξιός είναι λυγισμένος και το χέρι κρατεί μικρό κύπελλο.
Γύρω από τον λαιμό φέρει περιδέραιο από χάνδρες με κεντρικό περίαπτο. Η κεφαλή καλύπτεται από επίπεδο κάλυμμα, το οποίο καταπίπτει στο οπίσθιο τμήμα ως πέπλο επί των ώμων. Τα ώτα καλύπτονται από ειδικά καλύμματα. Στο πρόσωπο διακρίνεται το χαρακτηριστικό «αρχαϊκό μειδίαμα», τυπικό της περιόδου.
Τα γυναικεία αναθηματικά ειδώλια είναι ιδιαίτερα συχνά στο ιερό της Ανατολικής Ακρόπολης. Από τις αυστηρά επίπεδες αποδόσεις της Αρχαϊκής περιόδου έως τις πιο εξελληνισμένες μορφές των μεταγενέστερων φάσεων, έχει αποκαλυφθεί πλούσιο σύνολο σχεδόν αποκλειστικά γυναικείων μορφών από ασβεστόλιθο και πηλό. Το φαινόμενο αυτό αποτελεί σημαντική ένδειξη για τον χαρακτήρα της λατρευόμενης θεότητας, η οποία ερμηνεύεται ως κατεξοχήν γυναικεία.